FESTIVAL REVIEW: Into the Grave – Vrijdag

Overal in Nederland zijn tegenwoordig festivals te vinden en zo ook in Friesland. De metalheads komen op 11 en 12 augustus flink aan hun trekken op Into the Grave en natuurlijk konden wij het ook niet weerstaan om hierheen te gaan!

Als we een poging doen om rond half vier richting het terrein te lopen, worden we verrast door een rij die tot redelijk ver doorloopt. Hoewel we op goed tempo hoopten, hadden we net zo goed bij Melkweg in de rij kunnen staan. Gelukkig verkoopt een slimme ondernemer bier to go, dus het had erger gekund.

Als we eenmaal binnenlopen begint The Charm the Fury net aan zijn één-na-laatste nummertje. Van wat we konden horen (wat nog best lastig was, omdat we in pas redelijk laat de hoek om kwamen) en op het laatst konden zien zette de band een prima set neer. Zonde van het grotendeels lege terrein.

Zo’n 25 minuten laten schallen de klanken van Flotsam & Jetsam over de Oldenhove. Het moet thrash metal zijn, maar ik merk toch wel wat power metal invloeden, voornamelijk in de vocals. Iconisch is de Shrek impressie die de zanger lijkt te willen leveren met zijn groene bodypaint. De festivalgangers komen wat losser en de band zet op zich een goede set neer.

Hierna is de beurt aan Metal Church. De band is in de jaren ’80 ontstaan in de VS en klinkt alsof het de sound gejat is van verschillende bands uit die tijd. Sindsdien zijn de nummers er niet echt op vooruit gegaan denk ik, want alles was van hetzelfde niveau. Alle mannen bij elkaar zijn een aparte aanblik om te zien, van verlegen ogende gitaristen tot een gigantische man van een drummer en een ijverig heen en weer springende zanger. Deze had een iets te scherpe/hoge stem, als je het mij vraagt. Terwijl de drummer zijn uiterste best deed een show met zijn eigen instrument te maken en waar diepte in het geluid eigenlijk mist, komen de performance van de band en de kwaliteit van de show niet compleet overeen.

Tijd voor je favoriete piratenmaatjes van Alestorm om het podium te betreden! De setlist bevat natuurlijk vooral nummers van het nieuwe No Grave but the Sea album, maar ook nummers als The Sunk’n Norwegian en natuurlijk Drink ontbreken niet. De band probeert het publiek goed mee te trekken en slaagt er ook redelijk in. Voor de band het laatste nummer inzet maakt frontman Christopher Bowes nog even een steekje naar de ‘Germans pretending to be Romanians’, aka Powerwolf, om vervolgens te laten horen wat de band van het publiek vond met Fucked with an Anchor.

Powerwolf brengt een halfuurtje later zijn heavy metal mass aan de menigte en dit gaat de band met gemak af. Nummer na nummer wordt meegezongen, de publieksinteractie wordt opgezocht en het publiek reageert uitbundig. Met een setlist van een uur had de band genoeg tijd om te laten zien wat hij kon, met onder andere Blessed & Possesed, Armata Strigoi en natuurlijk afsluiter We Drink Your Blood.

Afsluiter en headliner van de dag is het Britse Saxon. De band brengt een pot onvervalste heavy metal met zich mee zonder onnodige poespas. Het headbangt lekker makkelijk voor zowel mensen die de band al jarenlang volgen als voor degenen die hem hier voor het eerst horen, iets wat zeker een goede eigenschap is voor een headliner. Hiermee is de eerste dag van Into the Grave tot zijn einde gekomen en keren we terug naar ons bedje om ons klaar te maken voor dag twee.

Lees ook onze review van de zaterdag van Into the Grave, inclusief sfeerimpressie, hier.

Het jaar loopt ten einde en dat betekent het begin van de lijstjes en daar hebben wij jouw hulp bij nodig. Laat ons hier weten wat jouw beste momenten in de muziekindustrie van 2017 waren!
Boekenlegger op de permalink.

Reacties gesloten